Çıtırtı
Bir çıtırtı duyuldu, sessiz vadide...
Biri gözüktü, görülmek istemezken
Yaşadıkları mıydı, yoksa yaşayamadıkları mı? Onu içli kılan...
Bir çocuk büyütmüş içinde, hiç büyümeyen...
Bu çağda yaşıyor, çağın dışından...
Bir nefes gördüm, nefeste kararsız lakin umut dolu...
Hayata meydan okurcasına, müzakere masasına oturmuş ve bir bir saymakta taleplerini...
Geri istemekte insanların ondan esirgediklerini...
Hakkımı verin diye sitem etmekte
Ama bir yanı var ki, teslimiyet kokan,
Hayata bağırdı ve dedi ki benim seninle işim yok...
Senin sahibin bana yeter, o ne güzel vekildir.
Beni sana karşı savunmaya o yeter, çünkü o seninde sahibin...
Bu gökkubbede çınlaması duyulmakta gözlerinin, elleri yaşanmışlıklar ve yaşanmamış zamanların izleri ile dolu ...
Ve asıl soru nasıl yaşanır veya kiminle yaşanır haklı bir isyandır bu isyanların en mübarek olanı ...
Ver elini zeytin bakışlı, nefesler isteyelim arş-ı âlâ dan ...
Ver elini bana erguvan çiçeği...