Eskiler
Hani küçükken, neneler masallar anlatırdı.
Gerçek olan, duyguları yürekten gelen.
Masal dediğime bakmayın siz bayım, daha gerçeğini görmedim ben onların.
Hani düşüverirdik ya, ne gerçekti onlar.
Yaralandı mi dizleririmiz, gerçek akardı kan.
Bayım, hani bayramları şekerler topladık, gerçek şekerdir onlar. Tatlı değildi muhabbetliydi.
Bayım, körebe oynardık ya, gözler kapanır yürekler açılırdı.
Ve bulurduk sevdiklerimizi, söbe derdik.
Bayım bunlar, gerçekten daha gerçekti.
Yanlış çağa mı uğradık, nereye geldik bayım.
Lütfen geri dönelim.
Kafam, sahteliklere alışkın değil, nenelerimi çağırın, masal anlatın bana, kandırın beni, gerçek değil bunlar diyin.
Bayım, şeker istiyorum, görmek istiyorum yürekle.
Bayım yüreğimiz nerede.
Lütfen söyleyin getirsinler, kan akmıyor.
Ürkütüyor bayım, karanlık gözleri, kör ediyor bütün herkesi.
Bayım size sesleniyorum, duymuyor musunuz?
Yoksa sizde mi sahtesiniz.