Güneşin Doğuşu

Güneşin doğuşu,
İnsanın ölümü ve çığlıkların sessizliği.
Hepsi manasız, evet isyankar bir cümle bu.
Tesadüfleri, çağırdım güneşin batışına
Tevaffuklar, cevap verdi güneşin doğusundan: kimsin!
Papatyalar konuştu: seviyor ve sevmiyordakileriz biz.
Hakikat misiniz? 
Tesadüfen olursak evet dedi papatya.
Sonra, nasip çıktı oradan: ihtimaller aşkı öldürür, nasip bekle gör. 
Acelesi yok bu seviyor ve sevmiyorun. 
Sonra oturdum düşündüm, bu sessiz konuşmaları. 
Ruhum ne bekliyorsun dedim;, kimi, neyi ve neden.
Ruhum konuştu: güneşin doğumu kadar kesin, ölümün acısı kadar, ıssız ve çığlıkların sessizliği kadar sura üflenmesi kadar hakikat olanı bekliyorum. 
İrkildi nefesim, ve sustu bağırarak. 
SABIR!!!

Bu blogdaki popüler yayınlar

Ayrılık Giderken

Sessiz Vadi

Saygılarımla Bayım