Güneşin Doğuşu
Güneşin doğuşu,
İnsanın ölümü ve çığlıkların sessizliği.
Hepsi manasız, evet isyankar bir cümle bu.
Tesadüfleri, çağırdım güneşin batışına
Tevaffuklar, cevap verdi güneşin doğusundan: kimsin!
Papatyalar konuştu: seviyor ve sevmiyordakileriz biz.
Hakikat misiniz?
Tesadüfen olursak evet dedi papatya.
Sonra, nasip çıktı oradan: ihtimaller aşkı öldürür, nasip bekle gör.
Acelesi yok bu seviyor ve sevmiyorun.
Sonra oturdum düşündüm, bu sessiz konuşmaları.
Ruhum ne bekliyorsun dedim;, kimi, neyi ve neden.
Ruhum konuştu: güneşin doğumu kadar kesin, ölümün acısı kadar, ıssız ve çığlıkların sessizliği kadar sura üflenmesi kadar hakikat olanı bekliyorum.
İrkildi nefesim, ve sustu bağırarak.
SABIR!!!